ارزیابی ویژگی های پروبیوتیکی و ضدقارچی باکتری های اسیدلاکتیک جداشده از انواع خمیرترش به منظور تأمین کشت های میکروبی مورداستفاده در صنایع تخمیری از اهمیت بسزایی برخوردار است. در این پژوهش، باکتری اسیدلاکتیک غالب با تکرار فرایند مایه گیری از خمیرترش جو دوسر، جداسازی و با استفاده از (Polymerase chain reaction) PCR شناسایی گردید. سپس ویژگی های پروبیوتیکی و همچنین اثر ضدقارچی این جدایه لاکتیکی روی آسپرژیلوس نایجر (Aspergillus niger) مورد مطالعه قرار گرفت. توالی یابی محصولات PCR منجر به شناسایی پدیوکوکوس پنتازاسئوس (Pediococcus pentosaceus) به عنوان جدایه لاکتیکی غالب خمیرترش جو دوسر شد. نرخ زندهمانی جدایه مذکور پس از تیمار متوالی اسید و صفرا در مقایسه با نمونه شاهد 80/59 درصد بود. همچنین اثر ضدباکتریایی آن در برابر باسیلوس سرئوس (Bacillus cereus) نسبت به سایر عوامل بیماری زای موردمطالعه به شکل معنی داری (p<0. 05) بیشتر بود. روماند خام فاقد سلول (Crude cell-free supernatant) جدایه لاکتیکی نیز به طور کامل از رشد باسیلوس سرئوس ممانعت نمود اما رشد سالمونلا انتریکا (Salmonella enterica) را 65/68 درصد کاهش داد. بااین حال، روماند فاقد سلول (Cell-free supernatant) خنثی شده جدایه لاکتیکی، اثر بازدارنده ای روی این باکتری ها نداشت. علاوه بر این، جدایه لاکتیکی از قابلیت دگر اتصالی (Co-aggregation) مناسبی با اشریشیا کولای (Escherichia coli) برخوردار بود و به آنتی بیوتیک-های استرپتومایسین، سیپروفلوکساسین، نالیدیکسیک اسید و ونکومایسین، مقاومت نشان داد. این جدایه لاکتیکی، فاقد فعالیت همولیتیکی بود و اثر ضدقارچی آن در برابر آسپرژیلوس نایجر نیز مورد تأیید قرار گرفت. بر این اساس، جدایه پدیوکوکوس پنتازاسئوس از قابلیت مناسبی برای استفاده به عنوان کشت پروبیوتیک و یا نگه دارنده در صنایع تخمیری برخوردار می باشد.

زمینه و هدف: باکتری های پروبیوتیک، مکمل های غذایی میکروبی هستند که از طریق حفظ تعادل میکروبی روده تاثیرات سودمندی بر سلامت انسانها دارند. بر اساس تحقیقات انجام شده، استفاده از محصولات پروبیوتیک در کاهش خطر سرطان موثر است. هدف از این مطالعه، بررسی فعالیت ضد موتاسیونی باکتری های پروبیوتیک جدا شده از ماست و قرص پروبیوتیکی بر عوامل جهش زا و سرطان زا می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، باکتری های پروبیوتیک از ماست و قرص پروبیوتیکی در محیط MRS در شرایط بی هوازی (5% دی اکسید کربن و گاز پک) و در دمای 37oC جداسازی شدند. سپس با تست های بیوشیمیایی شناسایی و مورد تایید قرار گرفتند. در ادامه، اثر ضد موتاسیونی سوپرناتانت کشت آنها در مقابل عوامل موتاسیون زای سدیم آزید و پرمنگنات پتاسیم توسط تست ایمز (سویه سالمونلا تیفی موریوم TA100) در حضور و عدم حضور S9 ارزیابی شد.یافته ها: در این مطالعه از ماست و قرص پروبیوتیکی، 6 باکتری پروبیوتیک جدا شد. نتایج فعالیت ضد موتاسیونی باکتری ها توسط تست ایمز نشان داد آنها می توانند عوامل موتاسیون زا را در برخی گونه ها تا بیش از 40% مهار کنند که فعالیت ضد موتاسیونی خوبی محسوب می شود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد استفاده از محصولات حاوی باکتری های پروبیوتیک، دارای اثرات ضد موتاسیونی و ضد سرطانی بسیار خوبی می باشد. آنها با تغییر فلور روده سبب کاهش جذب مواد سرطان زا و جهش زا شده و به سلامت انسان کمک می کنند.

پروبیوتیک ها میکروارگانیسم های زنده ای هستند که در پیشگیری و درمان از بیماری ها نقش مهمی دارند. با توجه به اهمیت مخمر های پروبیوتیک، هدف این تحقیق جداسازی مخمر با ویژگی های پروبیوتیکی است. نمونه برداری از قسمت های مختلف پوست انسان انجام شد. توانایی رشد مخمر جدا شده در غلظت های 3/0، 5/0 و 1درصد اکسگال، غلظت های 2، 4 و 6 درصد NaCl، pH های 2، 4، 8/5، 9 و 11 و دمای 37، 40 و 42 درجه سلسیوس بررسی شدند. فعالیت آنزیم های آمیلاز، پروتئاز، پکتیناز، سلولاز، لیپاز، اوره آز، کاتالاز، سیتراتاز و همولیزین نمونه جداشده بررسی شد. این مخمر توانایی رشد در 3/0درصد اکسگال، غلظت های 2، 4 و 6 درصد NaCl، pH های2، 4، 8/5، 9 و 11و همچنین دمای 37 درجه سلسیوس را داشت. مخمر جدا شده ویژگی اولیه پروبیوتیک را دارد و می تواند در مطالعات بعدی مورد استفاده قرار گیرد.

در این تحقیق امکان تولید ماده غذایی جدید بر پایه شیر و عسل مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت تعیین تاثیر مقادیر مختلف عسل (0 درصد، 2 درصد، 4 درصد و 6 درصد) بر رشد باکتری پروبیوتیک بیفیدوباکتریوم بیفیدوم در شیر و ماست پروبیوتیکی 0.33 گرم از باکتری لیوفیلیزه بیفیدوباکتریوم بیفیدوم به یک لیتر شیرکم چرب استریلیزه افزوده گردید. وقابلیت زیستی، در صد پروتئین و خواص حسی آن مورد بررسی قرار گرفت پروتئین محصولات به روش فرمل تیتراسیون و قابلیت زیستی باکتری های پروبیوتیکی به روش شمارش مستقیم مورد بررسی قرار گرفت در روز دهم تولید، محصولات مورد ارزیابی حسی قرار گرفتند نتایج این بررسی نشان داد درصد پروتئین ماست عسل پروبیوتیکی نسبت به ماست معمولی افزایش یافته و بالاترین میزان درصد پروتئین در نمونه های حاوی 2 در صد عسل مشاهده شد. افزودن عسل در غلظت های مختلف باعث کاهش تعداد میکروب پروبیوتیک در محصولات نشد و مدت زمان ماندگاری محسولات 15 روز بود نتایج آزمون های آماری تفاوت معنی داری (p≤0.05) را بین رنگ نمونه ها نشان داد.

مصرف فرآورده های پروبیوتیک به خصوص ماست بین مردم بسیار قابل قبول بوده و این امر به دلیل تاثیرآن ها بر سلامت مصرف کنندگان است. در این مطالعه اثر دوز های مختلف عصاره گیاه کنگر (3/0 %، 6/0 %و9/0%)و کفیر پروبیوتیک بر رشد باکتری های پروبیوتیک لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و بیفیدوباکتریوم بیفیدوم در ماست بررسی شد. محصولات پروبیوتیک به روش استاندارد Tamime تولید شد. پس از آن محصولات از نظر حسی، pH، اسیدیته و شمارش میکروبی در طول دوره گرم خانه گذاری و نگه داری مورد بررسی قرار گرفتند. مقادیر حاصل از طریق آزمون های آماری توصیفی با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که زمان، تاثیر معنی داری (05/0>P-Value)بر pH و اسیدیته دارد که با افزایش زمان، pHکاهش و اسیدیته افزایش می یابد. تعداد باکتری ها به cfu/ml1010 در طول مدت گرم خانه گذاری رسید و در طول مدت نگه داری تقریبا به همین مقدار باقی ماند. همچنین مشخص شد که افزایشِ غلظت عصاره ی گیاه کنگر به همراه کفیر اثر مثبت بر روی رشد باکتری های پروبیوتیک لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و بیفیدوباکتریوم بیفیدوم دارد. در ارزیابی حسی، ماست حاوی 6/0 گرم بیفیدوباکتریوم بیفیدوم بهترین طعم و بو را داشت و ماست حاوی 6/0گرم لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس کمترین امتیاز را داشت.

مقدمه و هدف: تولید بیوفیلم یک فاکتور بیماری زایی مهم در استافیلوکوکوس اورئوس است. اغلب عفونت های مرتبط با بیوفیلم این باکتری به سختی با آنتی بیوتیک ها درمان می شود. تا به حال مکانیسم های زیادی برای عملکرد مخمرهای پروبیوتیکی در مقابل عفونت های باکتریایی توضیح داده شده اما مطالعات کمی در زمینه تاثیر آن ها بر تشکیل بیوفیلم انجام شده است. هدف از این تحقیق بررسی اثر مخمر ساکارومایسس سرویزیه بر تشکیل بیوفیلم استافیلوکوکوس اورئوس بود. مواد و روش ها: از کشت ساکارومایسس سرویزیه عصاره سوپرناتانت و لیزات تهیه شد. پس از تعیین MIC، تاثیر عصاره ها با سه غلظت512mg/ml ، 1024 و 2048 بر تشکیل بیوفیلم دوسویه استاندارد باکتری استافیلوکوکوس اورئوس ATCC 29213 (حساس به متی سیلین) و ATCC 33591 (مقاوم به متی سیلین) به روش میکروتیتر پلیت با سه بار تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: هر دو عصاره سوپرناتانت و لیزات مخمر توانستند در تمامی غلظت ها تشکیل بیوفیلم دوسویه حساس و مقاوم به متی سیلین استافیلوکوکوس اورئوس را به طور معنی داری کاهش دهند (P<0.001). درحالی که هر دوسویه مورد مطالعه تولیدکننده بیوفیلم قوی بودند، غلظت2048mg/ml سوپرناتانت توانست تشکیل بیوفیلم آن ها را به درجه متوسط کاهش دهد. همچنین لیزات به طور موثرتری موجب کاهش تشکیل بیوفیلم به درجه ضعیف شد. نتیجه گیری: در این مطالعه برای اولین بار اثر مطلوب مخمر ساکارومایسس سرویزیه بر کاهش تشکیل بیوفیلم استافیلوکوکوس اورئوس مشاهده شد. با انجام مطالعات بیشتر می توان به درمان عفونت های ناشی از بیوفیلم این باکتری با استفاده از مخمرهای پروبیوتیکی امیدوار بود.

1پروبیوتیک ها باکتری های غیربیماری زا و مفیدی هستند که موجب بهبود سلامت دستگاه گوارش، ممانعت از ابتلا به انواع سرطان، تقویت سیستم ایمنی بدن و ... می شوند. هدف از پژوهش حاضر، مطالعه و بررسی پتانسیل پروبیوتیکی و فعالیت ضدمیکروبی سویه Lacticaseibacillus rhamnosus JCM 1136  بود. در این پژوهش، ویژگی های پروبیوتیکی و ایمنی سویه شامل مقاومت به اسید در PHهای 2، 3 و 4، مقاومت به صفرا (صفر، 3/0، 5/0 و 7/0 درصد غلظت نمک صفراوی)، هیدروفوبیستی، پتانسیل تولید آنزیم DNase و آمین های بیوژنیک، میزان فعالیت همولیتیک، میزان فعالیت آنتی اکسیدانی، میزان جذب کلسترول، مقدار مقاومت به آنتی بیوتیک های رایج بررسی شد. اثر ضدمیکروبی سویه علیه پاتوژن های بیماری زا (Shigella dysenteriae، Salmonella typhimurium، Escherichia coli، Staphylococcus  aureus، Listeria innocua  و Bacillus cereus) به روش انتشار در آگار به کمک چاهک و دیسک ارزیابی گردید. نتایج نشان داد سویه L. rhamnosus JCM 1136 توانایی زنده مانی در PHهای مختلف را داشت. میزان رشد سویه با افزایش غلظت نمک صفراوی کاهش یافت. L. rhamnosus JCM 1136 نسبت به آنتی بیوتیک Ampicillin نیمه حساس و نسبت به سایر آنتی بیوتیک ها حساس بود. هیدروفوبیستی، فعالیت آنتی اکسیدانی به روش های DPPH و ABTS و میزان جذب کلسترول سویه به ترتیب 50/0 ± 50/53 درصد، 50/0 ± 23/44، 62/0 ± 50/48 درصد و 43/0 ± 55/41 درصد بود. هیچگونه تولید آنزیم DNase، آمین های بیوژنیک و فعالیت همولیتیک از سویه مشاهده نشد. L. rhamnosus JCM 1136 دارای اثر ضدمیکروبی بیشتری بر باکتری های گرم مثبت بود. نتایج نشان داد که L. rhamnosus JCM 1136 دارای ویژگی های پروبیوتیکی مطلوب می باشد و قابلیت کاربرد در تولید محصولات غذایی پروبیوتیکی را نیز دارد.